Bir anı…

Bir üç ay kadar önce düşünürken birden ‘ben yazın domates ekmek yemek istiyorum o günü görebilir miyiz?‘ diye söylenirken buldum kendimi. Sonra çok düşündüm kıştan dolayı ya da bu eve kapanmalar falan bunalttı, domatesi özledim, sıkıldım, duygusalım falan sandım. Ama bu sabah neden öyle düşünürken gözlerimin dolduğunu anladım. Aslında benim özlediğim; o yaz akşamüstü güneşinin tenimde bıraktığı his, domatesin kokusunun hissettirdiği, ekmekle birleşen çocuksu lezzeti ve yüzüme yayılan gülümseme. Ben saf masum mutluluğu özlemişim. Ben gerçekten mutlu olmayı özlemişim ve bunu bugün anladım. Artık ben de bilmiyorum bunu yakalayabilmek mümkün mü? Bence benim için en acısı da bu. Her şeyin mümkün olduğunu mutluluğun içimizden geldiğini söylerim hep ama sanırım bu aralar bende o gökkuşağının içindeki siyahla fazla sarmaş dolaşım. Hiç bu kadar uzun sürmemişti ama bakalım hangimizin rengi diğerine galip gelecek bende bekliyorum.

Bir kalbi ne iyileştirebilir? Ne iyi gelir? Kalp iyileşir mi? Paramparça olmuş, ezilmiş, kırışmış… Zaman mı dedin? Zaman belki acısını alır ya kalan izler? Zaten an çok o izler acıtmaz mı?

Bir gece içimi dökerken 😄

Merhaba, umarım bu zor günlerde iyisindir. Umarım ailen, sevdiklerin de iyi ve sağlıklıdır. Bende iyiyim teşekkürler. Sana yapmadığım veya yapamadığım şeyleri tavsiye etmeyeceğim. Yani bu zor günlerde içinden nasıl geliyorsa kendini nasıl iyi hissediyorsan öyle devam et. Mesela ben normalde spor yaparken bu süreçte sadece 2 kere yapabildim. 4 tane kitaba başlayıp hiç birini okuyamadım. Normalde 1 haftada 2-3 kitap bitiren ben 2 sayfadan fazla okuyamaz hale geldim. Film veya yabancı dizi izlemeyi çok severim ama bu dönemde hiç bir şey izleyemez durumdayım. Temizlik yapıyorum yemek yapıyorum normal rutin olarak ama bunlar haricinde normal yaşantıma dönemiyorum. Deli gibi sevdiğim, fotoğraf çekme isteğini bastıramayan ben zorla tek tük fotoğraf çekiyorum. Bakıyorum herkes benim yapamadıklarımı deli gibi yapıyor. Resimler paylaşımlar falan havada uçuşuyor. Ben niye böyle oldum diye düşünüp duruyorum ki psikolojik olarak sağlam biriyimdir. Tabi yine cevap içimdeyken ben bakmıyorum. Süreç çok zor, ölüm, acı, kayıp, sıkıntı ne ararsan var. Ben bu durumu çok dillendirmiyorum bile ki işte düğüm burada çözülüyor. Sanırım ben içimde bu durumu bastırmışım. Bir yandan korkup bir yandan takmıyorum. İki duygu durumu çok çakıştığı için bende ki etkileri de bu yüzden farklı oldu. Her şey insan için. O yüzden sen kendini iyi dinle iyi tanı. Yaşadığın her şey normal. Korkma ve üzülme. Nasıl olsa bitecek. Belki eskisi gibi normal olmayacak ama yeni normal bir hayat illa ki başlayacak. Sen sağlam dur ki kafan da yüreğin de ruhun da sağlam olsun. Kendinle savaşma, kendini sev ve her şeyden koru. Sen başkalarında gördüklerini değil de sana iyi gelenleri yap olur mu 🥰 sağlığına çok dikkat et, ve mutlaka gülümse. Hayırlı ramazanlar, sağlıklı günler dilerim sana. 😊

325848498 yıllık hatır,bir sürü kahve,bir sürü sohbet :)

Hayatın koşturmacası içinde kendimize minicik bir zaman ayırıp hadi yürüyelim bir de dönüşte kahve içelim dedik. İşte o anı ölümsüz kılmak için çekip attığım bu fotoğraf sadece ınstagram da kalsın istemedim. Zaten çok zor günler geçiriyoruz ülkece ee bir de kendi kişisel sorunlar da olunca bir de zaman su misali akıp giderken ve kimse de yetişemiyorken ve ve diye ben bu yazıyı uzatıyorken en iyisi herkes için bu güzel kahveleri içmiş çok da güzel bir sohbeti katık etmiş olayım. Umarım anlık da olsa yaşadığımız huzuru bakanlar da hisseder. Her an çok kıymetli ağlasan da gülsen de bu senin seçimin olsun. Zamanının nasıl akacağına sen karar ver. Bu senin saatin. 😉

🌈

Bazen renkler bulutlarla kapanıyor sonra sizin rengarenk karelerinizi görüyorum o zaman diyorum ki en önce içinde ki gökkuşağını koru illa ki bulutlar da olacak gelecek gidecek, sonra da o gökkuşağını kendine çevrene yansıt kimse sevmese de sen sev. Bulutlar bazen sizin karelerinizle aydınlanıyor o yüzden çok teşekkür ederim sizinle izlemek okumak paylaşmak iyi geliyor.

Çocuk…

Baya olmuş yazmayalı… Bırak yazmayı düşüncesi bile gelmemiş aklıma. Hayatın koşturmacası, güne yetişmek, bazen de sadece miskin gibi yatmak. Hepsi hayata dair. Her şeyi ile sadece senin hayatın. O yüzden ne yaparsan yap ama pişman olma. Neyi nasıl yapmak istiyorsan öyle olsun. Hatanla da senin hayatın, doğrunla da. O kadar az zamanın var ki ve ne zaman biteceğini bile bilmiyorsun. O yüzden yaşa çocuk. Gülücüğü ile, gözyaşı ile. Çünkü senden bir tane var ve sana verilmiş bu hayatı senden başka kimse yaşayamaz. Hiç bir şey için geç değil merak etme eninde sonunda her yere yetişirsin. İyi geceler çocuk ha bir de şimdiden günaydın.

Bir anlık çemkirme

Bugün tv izlerken bir sohbete denk geldim. Konuşan kişi ünlü bir erkek. Diyor ki; ” biz kadınları eziyoruz, nasıl boşandıklarını bilmeden bir de dul damgasıyla un ufak ediyoruz.” Belki de hayatını kurtarmak için boşanıyor, belki çocuğunu ailesini kurtarmak için. Hiç bir şey bilmiyoruz ama yine de dul damgası ile toplum içinde her zaman yaşadığı o evliliği hatırlaması için zaman kollanıyor. Ne kadar acımasızca bir durum bu. Neden evlenmeden ilişki yaşayıp sonra ayrılıp yollarına devam eden insanlar normal de evlenip ayrılan insanlar için cehennem bu toplum. Biz ilk evliliğini evlenmiş boşanmış kendinden büyük bir kadınla yapan güzeller güzeli bir peygamberin ümmetiyiz. Ne güzel aşkları var. Ne ulaşılmaz kalpleri var. Ölüm sevdiği kadına geldiğinde acıdan bakamayıp nefesini tutup gözlerini kapatmış peygamber efendimiz. O zamanlarda o toplumda bu sorun olmazken neden şimdi sorun ben anlamıyorum. Hayat o kadar kısa ki insanlar zamandan mekandan vicdandan insanlıktan bir haber yaşamaya yaşamak diyorlar. Allahı unutarak yaşamak olmaz. Kendine Müslümanlık olmaz. Yapılan ibadetler Allah ile kul arasındadır. Ona dediğim hiç bir şey yok ama kalp kırıp başını secdeye hangi gönlün rahatlığı ile koyarsınız bir düşünün. İnsanlar ölüyor bu gerçeği neden unutuyoruz ki. Hayat kısacık. Bugün lenfomanadan kurtulup kalp ameliyatına girmeden sevdiği kadına evlenme teklifi eden adamı izledim. Bu ona o ameliyattan çıkmak için en büyük umut o an. Çıkmış çok şükür iyiymiş. Hayatta güzel şeyler olabiliyorken siyaha bulamanın bir alemi yok. Belki toplumu düzeltemem ama en azından kendi kapımın önünü kendi vicdanımı kalbimi ruhumu temiz tutabilirim. Kimi ışıklar içinde gibi gösterip karanlıkla yaşıyor, kimi de ışığını dağıtmanın peşinde. Ama asıl önemli olan kendi içindeki ışığı kaybetmemek de. İyi akşamlar dilerim. ☺️

Başarı mı ?

Merhaba, yeni eğitim öğretim hayatı herkese çok hayırlı çok uğurlu olsun inşallah. ☺️ Bütün öğrencilerimiz kendi istedikleri alanda kalpleri ve bilgileri ile başarılı olurlar umarım, ama bir şeye çok dikkat edilmeli diye düşünüyorum naçizane. Bu dünyanın artık sadece çokkkkk başarılı insanlara ihtiyacı yok. Sevgi dolu, barışçıl, iyi insanlara ihtiyaç var. Başarı eğitim hayatı demek değildir. Birini güldürebilmek çok büyük başarıdır bence. Günümüzde iyi olmak iyi olmaya devam etmek çok büyük başarıdır. Bir kitaptan huzurla başını kaldırmak, yardım etmek, dua almak, göğe bakmak, nefes almak, çelme takanlara inat ayağa kalkmak, inat etmek, direnmek, acısan da nasıl olsa bu da geçecek diyebilmek ve en önemlisi insan olmaya çalışmak bence en büyük başarı örnekleri. O yüzden eğitim hayatındaki başarı ve ya başarısızlık ölçülerinizle çocuklarınızı arkadaşlarınızı değerlendirmeyin. Bakın mesela bunu yapabilmek bile büyük başarı. 😉 Hepinize sevgi dolu günler dilerim. ☺️